[ البطحاء يدفع فيها طرف اعظم [ 1 ] الشامى ، و ما دبر من الصلصلين [ 2 ] ، و تدفع هى من بين الجبلين في العقيق ] - انتهى . [ 3 ] از اين عبارت ثابت است كه بطحاء در مدينهء منوره موجود معروف است و از عبارت « قاموس » و « مغرب » ثابت شد كه بطحا و « أبطح » بيك معنى است ، و از ديگر عبارات هم ثابت است كه بطحا بمعنى « أبطح » است . ابو عمرو عثمان بن عمر المعروف بابن الحاجب النحوى المالكى در « شافيه » در بحث جمع گفته : [ و الصفة نحو عطشى على عطاش ، و نحو حرما على حرامى ، و نحو بطحاء على بطاح ] . و احمد بن الحسن الجاربردى در « شرح شافيه » گفته : [ ثم ذكر المحدود كبطحاء و هى مسيل واسع فيه دقاق الحصى و منه بطحاء مكة ] . و سيوطى در « شرح شواهد مغنى » در شرح شعر فرزدق : تنح عن البطحاء ان قديمها * لنا و الجبال الراسيات القوارع گفته : [ و البطحاء : الموضع الواسع ، و أراد بها بطحاء مكة ] . پس اطلاق « أبطح » بر بطحاء مدينه ، حسب اين افادات بلا ريب

--> [ 1 ] اعظم ( بضم الظاء ) جمع عظم : جبل كبير . [ 2 ] صلصل : جبل معروف على سبعة أميال من المدينة و يقال فيه : الصلصلان بالتثنية . [ 3 ] وفاء الوفا بأخبار دار المصطفى : 1148